Ի­րաք­ցի վա­նա­կան Նա­ճիպ Մի­խա­յել պատ­մած է, թէ ինչ­պէ՞ս ԻԼԻ­Պէն փրկած է հնա­գոյն ձե­ռա­գիր­ներ, ո­րոնց մէջ նաեւ` հա­յե­րէ­նով: Գնդակ­նե­րը սու­լած են հո­գե­ւո­րա­կա­նի գլխուն վե­րը, քիչ հե­ռու նկա­տո­ւած է ԻԼԻ­Պի սեւ դրօ­շը, սա­կայն վա­նա­կա­նը մտա­ծած է միայն հա­րիւ­րա­ւոր ի­րա­ քեան ձե­ռա­գիր­նե­րը փրկե­լու մա­սին: Ա­ռա­ջին ան­գամ` 2008 թո­ւա­կա­նի իս­լա­մա­կան յու­զում­նե­րուն ժա­մա­նակ, Մի­խա­յել կրցած է թան­կար­ժէք գրա­դա­րա­նը Մո­սու­լէն փո­խադ­րել Ի­րա­քի խո­շո­րա­գոյն քրիս­տո­նէա­կան քա­ղա­քը՝ Պաղ­տատ: Երբ անց­նող Հինգ­շաբ­թի ԻԼԻ­Պը Սու­րիոյ մէջ գրա­ւած է հնա­գոյն Փալ­մի­րա քա­ղա­քը՝ հե­տա­գայ ա­ւե­րա­ծու­թիւն­նե­րու վտանգ յա­ռա­ջաց­նե­լով, Մի­խա­յել Փա­րի­զի մէջ պատ­մած է, թէ ինչ­պէ՞ս տա­րո­ւած է Ի­րա­քի 2000ա­մեայ քրիս­տո­նէա­կան ժա­ռան­գու­թեան մնա­ցորդ­նե­րը փրկե­լու գա­ղա­փա­րով: Նա­ճիպ Մի­խա­յե­լի փրկած հա­ւա­քա­ծուն կը նե­րա­ռէ պատ­մա­կան եւ փի­լի­սո­փա­յա­կան աշ­խա­տու­թիւն­ներ, քրիս­տո­նէա­կան եւ մահ­մե­տա­կան փաս­տա­թուղ­թեր, ե­րաժշ­տու­թեան եւ գրա­կա­նու­թեան մա­սին հա­յե­րէն, ա­րա­մե­րէն, ա­րա­բե­րէն, ա­սո­րե­րէն ար­ձա­նագ­րու­թիւն­ներ: