Ֆ­րան­սիս Պա­պը, Վատի­կա­նի Ս. Մար­թա­յի ե­կե­ղեց­ւոյ մէջ ա­ռա­ւօ­տեան մա­տու­ցած պա­տա­րա­գի ըն­թաց­քին, վե­րա­հաս­տա­տե­լով Հա­յոց Ցե­ղաս­պա­նու­թեան մա­սին Կի­րա­կի օր իր հնչե­ցու­ցած խօս­քը՝ հա­ւա­տացեալ­նե­րուն յայտ­նած է, որ ե­կե­ղե­ցին ան­կեղ­ծու­թեան վայր է, ուր մար­դիկ պէտք է ազ­նո­ւօ­րէն խօ­սին:

Վա­տի­կա­նի ձայ­նաս­փիւ­ռը կը հա­ղոր­դէ, որ Հ­ռո­մի Ե­պիս­կո­պո­սա­պե­տը ա­ւել­ցու­ցած է, որ քրիս­տո­նեա­նե­րուն հա­մար չկայ այլ ճամ­բայ, քան ը­սել ճշմար­տու­թիւ­նը, նոյ­նիսկ ե­թէ ա­տի­կա դառն է: «Ե­կե­ղեց­ւոյ ու­ղին ան­կեղ­ծու­թեան ու­ղին է: Ա­տի­կա կ­՛ա­պա­ցու­ցէ Ք­րիս­տո­սի յա­րու­թե­նէն ետք սուրբ ա­ռա­քեալ­նե­րուն վա­րած կեան­քը: Չ­կայ այլ ճամ­բայ, քան ը­սել ճշմար­տու­թիւ­նը, նոյ­նիսկ` դառ­նը: Միայն Ս.­Հո­գին ի վի­ճա­կի է փո­խե­լու մեր ամ­բողջ կեան­քը, մեր վե­րա­բեր­մուն­քը եւ հա­մար­ձա­կու­թիւն տա­լու մե­զի, ինչ­պէս որ ա­ռա­քեալ­նե­րը ո­գեշն­չո­ւե­ցան Ք­րիս­տո­սի յա­րու­թեամբ»,- ը­սած է պա­պը: «­Մենք չենք կրնար լռել այն ա­մէ­նուն մա­սին, ինչ որ տե­սած եւ լսած ենք»,- ը­սած է պՊա­պը իր քա­րո­զին մէջ, ո­րուն հե­տե­ւած է ըն­թեր­ցա­նու­թիւ­նը Պետ­րոս եւ Յով­հան­նէս ա­ռաքեալ­նե­րուն նա­մակ­նե­րէն, ուր ա­նոնք Տի­րոջ­մէ կը խնդրեն ի­րենց ա­զատ եւ հա­մար­ձակ խօ­սե­լու կա­րո­ղու­թիւն շնոր­հել: