Պետ­րոս Յով­հան­նէ­սի Յով­հան­նի­սեան ծնած է 1944 թո­ւա­կա­նի Յու­նիս 22ին Գիւմ­րի` Հա­յոց Մեծ ե­ղեռ­նէն մա­զա­պուրծ փրկո­ւած երզն­կա­ցի Յով­հան­նէ­սի բազ­ման­դամ ըն­տա­նի­քին մէջ: Միջ­նա­կարգ կրթու­թիւ­նը ստա­ցած է նոյն քա­ղա­քի Վլ. Մա­յա­կովս­քիի ա­նո­ւան թիւ 5 միջ­նա­կարգ դպրո­ցին մէջ, որ­մէ ետք Պ. Յով­հան­նի­սեան յա­ջո­ղու­թեամբ յանձ­նած է ըն­դու­նե­լու­թեան քննու­թիւն­նե­րը եւ ըն­դու­նո­ւած է Ե.Պ.Հ. պատ­մու­թեան բա­ժան­մունք` ընտ­րե­լով հա­յոց պատ­մու­թեան ու­սում­նա­սի­րու­թեան բնա­գա­ւա­ռը:

Ու­սում­նա­ռու­թեան շրջա­նին ան կը զօ­րա­կո­չո­ւի բա­նակ եւ շուրջ ե­րեք տա­րի խորհր­դա­յին բա­նա­կին մէջ ծա­ռա­յե­լէ յե­տոյ, կը շա­րու­նա­կէ ու­սու­մը ու 1970ին կ­՝ա­ւար­տէ Ե.Պ.Հ. պատ­մու­թեան բա­ժան­մուն­քը: Նոյն թո­ւա­կա­նին կ­՝ըն­դու­նո­ւի աս­պի­րան­տու­րա՝ Հա­յոց Պատ­մու­թեան ամ­պիո­նի գծով եւ 1976ին յա­ջո­ղու­թեամբ կը պաշտ­պա­նէ թեկ­նա­ծո­ւա­կան ա­տե­նա­խօ­սու­թիւ­նը` փրոֆ. Ս. Պօ­ղո­սեա­նի ղե­կա­վա­րու­թեամբ: Այ­նու­հե­տեւ կ­՝աշ­խա­տի հա­յոց պատ­մու­թեան ամ­պիո­նի մէջ իբ­րեւ գի­տաշ­խա­տող, ամ­պիո­նի վա­րիչ, ա­ւագ դա­սա­խօս, ա­պա` դո­ցենտ, այժմ` փրո­ֆե­սոր:

2013էն մին­չեւ օրս կը ղե­կա­վա­րէր Ե.Պ.Հ. Հա­յոց Պատ­մու­թեան ամ­պիո­նի աշ­խա­տանք­նե­րը: Ըն­թեր­ցող հա­սա­րա­կու­թեան մեծ մա­սին յայտ­նի են Պ. Յով­հան­նի­սեա­նի հայ թա­գա­ւոր­նե­րու, կա­թո­ղի­կոս­նե­րու, հա­սա­րա­կա­կան-պե­տա­կան նշա­նա­ւոր գոր­ծիչ­նե­րու մա­սին Հ.Հ. հան­րա­գի­տա­րան­նե­րու եւ «Ք­րիս­տոնեայ Հա­յաս­տան» հան­րա­գի­տա­րա­նի բազ­մա­թիւ յօ­դո­ւած­նե­րը: Ան շարք մը գի­տա­կան խոր­հուրդ­նե­րու ան­դամ էր եւ գի­տա­կան բազ­մա­թիւ զե­կու­ցում­նե­րով հան­դէս ե­կած է հան­րա­պե­տա­կան ու մի­ջազ­գա­յին շարք մը գի­տա­ժո­ղով­նե­րու մէջ:

Իր գի­տա­ման­կա­վար­ժա­կան ան­բա­սիր գոր­ծու­նէու­թեան հա­մար 2009 թո­ւա­կա­նին Հ.Հ. նա­խա­գա­հին հրա­մա­նա­գի­րով Պ. Յ. Յով­հան­նի­սեա­նին շնորհուած է Հա­յաս­տա­նի Հան­րա­պե­տու­թեան վաս­տա­կա­ւոր ման­կա­վար­ժի պա­տո­ւա­ւոր կո­չում: