Սի­րե­լի՛ հայ­րե­նա­կից­ներ,

Մի քա­նի րո­պէից մենք հրա­ժեշտ կը տանք 2015 թո­ւա­կա­նին: Անց­նող ամ­բողջ տա­րին իս­կա­պէս յա­գե­ցած էր ի­րա­դար­ձու­թիւն­նե­րով ու տպա­ւո­րու­թիւն­նե­րով: Մենք ո­գե­կո­չե­ցինք Մեծ ե­ղեռ­նի զո­հե­րի յի­շա­տա­կը: Հա­յոց Ցե­ղաս­պա­նու­թեան 100րդ տա­րե­լի­ցի մի­ջո­ցա­ռում­նե­րը հա­մա­հայ­կա­կան եւ հա­մաշ­խար­հա­յին ընդգր­կում ու­նե­ցան: Կար­ծում եմ, որ 2015 թո­ւա­կա­նը հա­յոց պատ­մու­թեան մէջ ա­ռա­ջին հեր­թին մնա­լու է մեր ան­մեղ զո­հե­րի սրբա­դաս­ման ի­րո­ղու­թեամբ:

Այս տա­րի մենք բո­լորս հա­մայն հա­յու­թեան միաս­նա­կա­նու­թեան բա­ցա­ռիկ դրսե­ւո­րում­նե­րի վկան դար­ձանք: Հա­մա­տեղ ջան­քե­րով եւ ար­ժա­նա­պա­տիւ կե­ցո­ւած­քով մենք մեր ու­ղեր­ձը յղե­ցինք աշ­խար­հին: Հա­մո­զո­ւած եմ, որ գա­լիք տա­րում եւս հայ­կա­կան բո­լոր կա­ռոյց­նե­րը, ան­հատ­նե­րը եւ ողջ սփիւռ­քը շա­րու­նա­կե­լու են աշ­խա­տել ուս-ու­սի` յա­նուն Հա­յաս­տա­նի, յա­նուն Ար­ցա­խի, յա­նուն հա­յու­թեան բո­լոր հա­տո­ւած­նե­րի:

Այ­սօր աշ­խարհն ապ­րում է ծանր ու լա­րո­ւած պայ­ման­նե­րում: Ցա­ւօք, 2015 թո­ւա­կա­նը ոչ միայն չբե­րեց լից­քա­թա­փում եւ առ­կայ պա­տե­րազմ­նե­րի սա­ռե­ցում, այ­լեւ ո­րոշ դէպ­քե­րում մե­ծա­ցաւ լա­րո­ւա­ծու­թիւ­նը, թէ­ժա­ցան պա­տե­րազմ­նե­րի օ­ճախ­նե­րը: Աշ­խար­հի տար­բեր ծայ­րե­րում չնո­ւա­զե­ցին ան­մեղ քա­ղա­քա­ցի­նե­րի կեան­քեր խլող ան­մարդ­կա­յին ա­հա­բեկ­չա­կան գոր­ծո­ղու­թիւն­նե­րը: Ա­հա այս հա­մա­պատ­կե­րում եւ այս հա­մա­տեքս­տում Հա­յաս­տանն ապ­րեց եւս մի խա­ղաղ ու կա­յուն տա­րի: Մենք շա­րու­նա­կե­ցինք լի­նել աշ­խար­հի ա­մե­նա-ա­պա­հով երկր­նե­րից մէ­կը: Շա­րու­նա­կե­ցինք շէ­նաց­նել մեր եր­կի­րը, կա­ռու­ցել ճա­նա­պարհ­ներ, տներ, դպրոց­ներ, հի­ւան­դա­նոց­ներ՝ մտքում մշտա­պէս ու­նե­նա­լով ա­ւե­լին ա­նե­լու ե­րա­զան­քը:

Անց­նող տա­րին մեր երկ­րի հա­մար նշա­նա­ւո­րո­ւեց եւս մէկ կա­րե­ւոր պե­տա­կան-քա­ղա­քա­կան ի­րա­դար­ձու­թեամբ: Մենք բա­րե­փո­խե­ցինք Հա­յաս­տա­նի հիմ­նա­կան օ­րէն­քը՝ Սահ­մա­նադ­րու­թիւ­նը: Հա­մո­զո­ւած եմ, որ միա­սին դուռ բա­ցե­ցինք քա­ղա­քա­կան ու տնտե­սա­կան զար­գաց­ման նոր հնա­րա­ւո­րու­թիւն­նե­րի առ­ջեւ: Դուռ բա­ցե­ցինք ա­ւե­լի ա­պա­հով, ա­ւե­լի ա­զատ եւ ա­ւե­լի ներ­դաշ­նակ եր­կիր ու­նե­նա­լու հա­մար:

Ա­ւան­դա­բար այս տօ­նա­կան գի­շե­րը մենք բա­ժակ ենք բարձ­րաց­նում մեր զի­նո­ւո­րա­կան­նե­րի հա­մար: Ն­րանք այն ա­մուր վա­հանն են, ո­րի թի­կուն­քում ապ­րում ենք մենք: Այն ա­մե­նա­թան­կը, ինչ ու­նենք, վստա­հո­ւած է նրանց: Եւ նրանք ա­մե­նա­թանկն են մեզ հա­մար: Հա­կա­ռա­կոր­դը նենգ է, եւ դա նո­րու­թիւն չէ: Իսկ Հա­յաս­տա­նի զի­նո­ւած ու­ժե­րը ա­մուր են, ինչ­պէս միշտ: Հա­յոց բա­նակն այ­սօր իր յա­գե­ցո­ւա­ծու­թեամբ եւ մար­տու­նա­կու­թեամբ բարձր է, ինչ­պէս եր­բե­ւէ:

Մաղ­թենք մեր զի­նո­ւո­րա­կան­նե­րին ան­փոր­ձանք ծա­ռա­յու­թիւն: Մաղ­թենք խա­ղա­ղու­թիւն մեր երկ­րին եւ ողջ աշ­խար­հին:

Շու­տով կը մտնենք 2016 թո­ւա­կան: Նոր տա­րում մենք պատ­րաստ­ւում ենք նշե­լու Հա­յաս­տա­նի Հան­րա­պե­տու­թեան ան­կա­խու­թեան 25րդ տա­րե­դար­ձը: Ար­դէն քա­ռորդ դար մենք ա­զատ ենք ու ան­կախ: Դ­ժո­ւար է յի­շել, թէ վեր­ջին ան­գամ ե՛րբ է մեր եր­կիրն ու­նե­ցել 25ա­մեայ ան­կա­խու­թիւն: Սա են­թադ­րում է 20-25 տա­րե­կան­նե­րի նոր ու պայ­ծառ մի սե­րունդ, որ չի պատ­կե­րաց­նում, թէ ի՛նչ է ան­կախ պե­տու­թիւն չու­նե­նա­լը. ա­զատ է ու ան­կաշ­կանդ թէ՛ հո­գե­բա­նօ­րէն, թէ՛ քա­ղա­քա­կա­նա­պէս:

Սա նոր ու ե­րի­տա­սարդ Հա­յաս­տան է, որ բաց է աշ­խար­հի ա­ռաջ ըն­դու­նե­լու նոր՝ ա­ռա­ջա­դի­մա­կան գա­ղա­փար­ներ, ըն­դու­նե­լու աշ­խա­տան­քի եւ կեն­ցա­ղի նոր մշա­կոյթ, որ ապ­րե­լու եւ ըն­թա­նա­լու է ար­դի աշ­խար­հին հա­մա­քայլ: Մենք Նոր տա­րի ենք մտնում նոր քա­ղա­քա­կան հա­մա­կար­գով, նոր լից­քե­րով ու յոյ­սե­րով` հա­մո­զո­ւած, որ մեր տու­նը մենք ենք կա­ռու­ցում եւ կա­ռու­ցում ենք ճիշդ հիմ­քե­րի վրայ: 25ա­մեայ Հա­յաս­տա­նը դե­ռեւս մեր ե­րա­զանք­նե­րի Հա­յաս­տա­նը չէ, բայց պար­տա­դիր եւ ա­մուր հանգ­րո­ւան է այդ ճա­նա­պար­հին:

Սի­րե­լի՛ հայ­րե­նա­կից­ներ,

Մաղ­թում եմ ձեզ եր­ջան­կու­թիւն եւ ա­մե­նայն բա­րիք նոր` 2016 թո­ւա­կա­նին:

Շ­նոր­հա­ւոր Ա­մա­նոր եւ Սուրբ Ծ­նունդ: