«­Յար­գե­լի՛ տիկ­նայք եւ պա­րո­նայք,
«Սր­տանց շնոր­հա­ւո­րում եմ ձեզ՝ Հայ Յե­ղա­փո­խա­կան Դաշ­նակ­ցու­թեան հիմ­նադր­ման 125րդ տա­րե­դար­ձի կա­պակ­ցու­թեամբ:

«­Հիմ­նադ­րու­մից ի վեր` կու­սակ­ցու­թիւ­նը հան­դի­սա­ցել է հա­յոց քա­ղա­քա­կան կեան­քի ա­ռա­ջա­տար ու­ժե­րից մէ­կը` մշտա­պէս հան­դէս գա­լով հայ ժո­ղովր­դի ա­զա­տագ­րա­կան պայ­քա­րի ա­ռաջ­նագ­ծում եւ իր ու­ժե­րի նե­րա­ծին չա­փով ձգտե­լով նպաս­տել մեր ար­դար դա­տին: «Ա­նու­րա­նա­լի է կու­սակ­ցու­թեան դե­րա­կա­տա­րու­թիւնն ան­կախ հա­յոց պե­տա­կա­նու­թեան վե­րա­կանգն­ման գոր­ծում: Ա­րամ Մա­նու­կեա­նի եւ նրա զի­նա­կից­նե­րի ա­նու­նը նո­ւի­րա­կան է ողջ հայ ժո­ղովր­դի հա­մար: Ն­րանց սխրան­քը ոս­կէ տա­ռե­րով է գրո­ւել հա­յոց պատ­մու­թեան է­ջե­րում:

«1921 թո­ւա­կա­նին Հայ Յե­ղա­փո­խա­կան Դաշ­նակ­ցու­թեան երթն ընդ­հա­տո­ւեց մայր Հա­յաս­տա­նում: Սա­կայն դա ա­մե­նե­ւին չթու­լաց­րեց այս կազ­մա­կեր­պու­թեան շրջա­նակ­նե­րում հա­մախմ­բո­ւած ա­զա­տա­տենչ հա­յոր­դի­նե­րի նո­ւի­րու­մը հայ­րե­նի­քին: Ընդ­հա­կա­ռա­կը, Հ.Յ.Դ.ն­ ամ­րապն­դո­ւեց սփիւռ­քում, յա­մա­ռօ­րէն լծո­ւեց հա­յա­պահ­պա­նու­թեան գոր­ծին եւ սերն­դէ սե­րունդ փո­խան­ցեց Հա­յաս­տա­նի ան­կախ պե­տա­կա­նու­թեան տես­լա­կա­նը:

«Ու­րա­խա­լի է, որ այ­սօր եւս Հայ Յե­ղա­փո­խա­կան Դաշ­նակ­ցու­թիւ­նը շա­րու­նա­կում է լրջա­գոյն ջան­քեր գոր­ծադ­րել սփիւռ­քում հա­յա­պահ­պա­նու­թեան ուղ­ղու­թեամբ` հա­կազ­դե­լով մեր քոյ­րե­րի եւ եղ­բայր­նե­րի ու­ծաց­մա­նը: «­Հա­յաս­տա­նի եր­րորդ Հան­րա­պե­տու­թեան ա­ռա­ջին իսկ ըն­ձե­ռած հնա­րա­ւո­րու­թեամբ՝ Հայ Յե­ղա­փո­խա­կան Դաշ­նակ­ցու­թիւ­նը վե­րա­հաս­տա­տո­ւեց հայ­րե­նի­քում: Չ­նա­յած ո­րոշ դժո­ւա­րու­թիւն­նե­րին եւ վայր ի վե­րում­նե­րին` այս ա­ւան­դա­կան կու­սակ­ցու­թիւ­նը զբա­ղեց­րեց իր ար­ժա­նի եւ կա­յուն տե­ղը Հա­յաս­տա­նի քա­ղա­քա­կան կեան­քում: Դ­րա վկա­յու­թիւնն է Հ.Յ.Դ. շա­րու­նա­կա­կան ներ­կա­յու­թիւ­նը Հա­յաս­տա­նի եր­րորդ Հան­րա­պե­տու­թեան բո­լոր գու­մա­րում­նե­րի խորհր­դա­րա­նում: Այս ա­ռու­մով այն մեր երկ­րի ե­զա­կի քա­ղա­քա­կան ու­ժե­րից մէկն է:

«­Կու­սակ­ցու­թեան ընդ­դի­մա­դիր կար­գա­վի­ճա­կը բնաւ չխո­չըն­դո­տեց Հա­յաս­տա­նի իշ­խող քա­ղա­քա­կան ու­ժի` Հա­յաս­տա­նի Հան­րա­պե­տա­կան Կու­սակ­ցու­թեան եւ Հայ Յե­ղա­փո­խա­կան Դաշ­նակ­ցու­թեան հա­մա­գոր­ծակ­ցու­թեա­նը Հա­յաս­տա­նի Հան­րա­պե­տու­թեան Սահ­մա­նադ­րու­թեան բա­րե­փոխ­ման ըն­թաց­քում: Ա­ւե­լին, բա­նա­վի­ճե­լով, փոխ-զի­ջում­նե­րով հա­մա­ձայ­նու­թեան գա­լով՝ մենք բո­լո­րին ի ցոյց դրե­ցինք քա­ղա­քա­կան ու­ժե­րի հա­մա­գոր­ծակ­ցու­թեան մի օ­րի­նակ, ո­րը մի­տո­ւած էր հա­մազ­գա­յին նշա­նա­կու­թեան հար­ցե­րի լուծ­մա­նը:

«Կր­կին շնոր­հա­ւո­րում եմ Հայ Յե­ղա­փո­խա­կան Դաշ­նակ­ցու­թեան մեր գոր­ծըն­կեր­նե­րին այս նշա­նա­կա­լի յո­բե­լեա­նի առ­թիւ: Հա­յաս­տա­նը հզօր է եւ ա­մուր նաեւ ձեր գոր­ծու­նէու­թեան շնոր­հիւ: Մաղ­թում եմ ձեզ նո­րա­նոր յա­ջո­ղու­թիւն­ներ եւ ձեռք­բե­րում­ներ` յա­նուն մեր ազ­գա­յին իղ­ձե­րի ի­րա­կա­նաց­ման: Հա­մո­զո­ւած եմ, որ ձեր նե­րուժն ու կա­րո­ղու­թիւն­նե­րը մշտա­պէս պա­հան­ջո­ւած են լի­նե­լու` գտնե­լով ի­րենց ար­ժա­նի կի­րա­ռու­մը»: