Հա­յաս­տա­նի ­Հան­րա­պե­տա­կան ­Կու­սակ­ցու­թեան (Հ.Հ.Կ.) ­Խոր­հուր­դի նիս­տին ­Սերժ ­Սարգ­սեա­նի վեր­ջին ե­լոյ­թին, ինչ­պէս նաեւ այդ ե­լոյ­թին ­Բար­գա­ւաճ ­Հա­յաս­տան ­Կու­սակ­ցու­թեան (Բ.Հ.Կ.) ղե­կա­վար ­Գա­գիկ ­Ծա­ռու­կեա­նի յայ­տա­րա­րու­թիւն-պա­տաս­խա­նին եւ երկ­րէն ներս ստեղ­ծո­ ւած ի­րա­վի­ճա­կին վե­րա­բե­րեալ Yerkir.am զրու­ցած է Հ.Յ.Դ. ­Բիւ­րո­յի քա­ղա­քա­կան ներ­կա­յա­ցու­ցիչ Ար­մէն ­Ռուս­տա­մեա­նի հետ: Ար­մէն ­Ռուս­տա­մեան.- «­­Վեր­ջին շրջա­նում ներ-քա­ղա­քա­կան լարո­ւա­ծու­թիւնն ակն­յայտ ա­ճում էր: ­Քա­ղա­քա­կան բնա­կա­նոն բա­նա­վէ­ճը սպառ­նում էր անց­նել ան­հան­դուր­ժո­ղա­կա­նու­թեան, անձ­նա­կան վի­րա­ւո­րանք­նե­րի, հնա­րա­ւոր ա­ճա­կա­տում­նե­րի խիստ վտան­գա­ւոր, երկ­րի ու ժո­ղովր­դի անվ­տան­գու­թիւ­նը սա­սա­նող սահ­մա­նը: ­Հա­յաս­տա­նի ­Հան­րա­պե­տա­կան եւ «­­Բար­գա­ւաճ ­Հա­յաս­տան» կու­սակ­ցու­թիւն­նե­րի վեր­ջին յայ­տա­րա­րու­թիւն­նե­րը հաս­տա­տե­ցին մեր մտա­հո­գու­թիւն­նե­րը: «­­Քա­ղա­քա­կան դաշ­տի կա­յա­ցու­մը, քա­ղա­քա­կան գոր­ծըն­թաց­նե­րում բա­ցա­ռա­պէս քա­ղա­քա­կան ու­ժե­րի եւ քա­ղա­քա­կան մե­խա­նիզմ­նե­րի դրսե­ւո­րու­մը մշտա­պէս կա­րե­ւո­րո­ւել է մեր կող­մից: ­Բիզ­նե­սի և ­քա­ղա­քա­կա­նու­թեան տա­րան­ջա­տու­մը, գոր­ծո­ղու­թիւն­նե­րում ու ծրագ­րե­րում երկ­րի, պե­տու­թեան շա­հի գե­րա­կա­յու­թիւ­նը սկզբունք­ներ են, ո­րոնք, մեր հա­մոզ­մամբ, պէտք է պար­տա­դիր լի­նեն մեր երկ­րի հա­սա­րա­կա­կան-քա­ղա­քա­կան կեան­քում: ­Հա­մո­զո­ւած ենք, որ սահ­մա­նադ­րա­կան բա­րե­փո­խում­ներն են այն մի­ջո­ցը, ո­րը բո­լո­րին կը պար­տադ­րի ա­ռաջ­նոր­դո­ւել այս սկզբունք­նե­րով, Ազ­գա­յին ­Ժո­ղո­վը կը դառ­նայ լիար­ժէք քա­ղա­քա­կան մար­մին, երկ­րում կը ձե­ւա­ւո­րո­ւի նոր ո­րա­կի իշ­խա­նու­թիւն, հա­մա­պա­տաս­խան բա­րո­յա­հո­գե­բա­նա­կան մթնո­լորտ եւ քա­ղա­քա­կան գոր­ծու­նէու­թեան նպաս­տա­ւոր դաշտ: ­Հա­մո­զո­ւած ենք, որ հէնց սահ­մա­նադ­րա­կան փո­փո­խու­թիւն­ներն են ա­պա­հո­վե­լու մեր ազ­գա­յին-պե­տա­կան խնդիր­նե­րի լու­ծու­մը, նպա­տակ­նե­րի ի­րա­գոր­ծու­մը, ազ­գա­յին հա­մե­րաշ­խու­թեան ու միաս­նա­կա­նու­թեան ձե­ւա­ւո­րու­մը: ­Ներ­քին ու ար­տա­քին բարդ եւ վտան­գա­ւոր մար­տահ­րա­ւէր­նե­րի, սո­ցիալ-տնտե­սա­կան ծանր, սահ­մա­նա­յին ա­մէ­նօ­րեայ լա­րո­ւա­ծու­թեան պայ­ման­նե­րում իւ­րա­քան­չիւ­րիս պա­տաս­խա­նա­տո­ւու­թիւ­նը անհ­րա­ժեշ­տու­թիւն է առ­կայ հիմ­նախն­դիր­նե­րը սթափ, փո­խա­դարձ հան­դուր­ժո­ղա­կա­նու­թեամբ, զուտ քա­ղա­քա­կան մե­թոտ­նե­րով եւ բա­ցա­ռա­պէս քա­ղա­քա­կան հար­թու­թեան մէջ լու­ծե­լու հա­մար: «Այ­սօր, երբ մեր սահ­ման­նե­րին չեն դա­դա­րում հա­կա­ռա­կոր­դի յար­ձա­կում­նե­րը, երբ մենք ազ­գո­վին պատ­րաստւում ենք ­Հա­յոց ­Ցե­ղաս­պա­նու­թեան 100րդ ­տա­րե­լի­ցին, բո­լո­րիցս պա­հանջ­ւում է հան­դէս գալ ազ­գա­յին միաս­նա­կա­նու­թեան ա­պա­հով­ման դիր­քե­րից: ­Մենք հա­մո­զո­ւած ենք, որ առ­կայ հա­կա­մար­տու­թիւնն ու առ­ճա­կա­տու­մը չի բխում մեր պե­տա­կա­նու­թեան ու հա­սա­րա­կու­թեան շա­հե­րից: «­­Մենք խո­հե­մու­թեան, սթա­փու­թեան եւ միաս­նա­կա­նու­թեան կոչ ենք ա­նում»: