­­altՏէրն Աս­տո­ւած իր հա­րա­զատ Որ­դին՝ Ք­րիս­տոս ղրկեց աշ­խարհ մար­դու սի­րոյն հա­մար։ Աս­տու­ծոյ Որ­դին, երկ­րա­ւոր ա­ռա­քե­լու­թեան ա­ւար­տին խա­չո­ւե­ցաւ, թա­ղո­ւե­ցաւ ա­պա յա­րու­թիւն ա­ռաւ։ Եւ Ան իր ե­տին թո­ղեց Ս. ­­Խա­չը եւ հե­տա­գա­յին Ս. Ա­ւե­տա­րա­նը, որ­պէս կա­պը

altԹե­սա­ղո­նի­կեան հայ գա­ղու­թը 40-45 տա­րո­ւան կեանք մը ու­նի։ 1881ին, երբ ­Թե­սա­ղո­նի­կէ կը հաս­նի Պ.Մ. ­Մի­նա­սեան, հոս կը գտնէ մօտ 15-20 հայ ըն­տա­նիք­ներ, մէկ մա­սը՝ տե­ղա­ցի­ներ եւ միւս մասն ալ ­Թուր­քիոյ պե­տա­կան

­altՄինչ Ի­րաք կը պատ­րաս­տո­ւի «Իս­լա­մա­կան ­Պե­տու­թեան» ճի­րան­նե­րէն ­Մու­սուլ քա­ղա­քի ա­զա­տագրման, ­Թուր­քիա կը թո­ւի հե­տա­մուտ ըլ­լալ իր զի­նեալ ու­ժե­րուն հա­մար ոտ­նա­շա­ւի­ղի տա­րածք­ներ ա­պա­հո­վել Ի­րա­քի ու յատ­կա­պէս ­Մու­սու­լի մէջ։ Այս նպա­տա­կին հա­մար, տա­րի մը ա­ռաջ

altԿ­րօ­նա-սե­ռա­կան խտրա­կա­նու­թեան նոր գլուխ-գոր­ծոց մը կը ձկնէր ան ծո­վե­զե­րեայ հե­ռա­ւոր քա­ղա­քի մը մէջ՝ տա­փակ կա­տա­կա­խօ­սու­թեամբ յստա­կօ­րէն տար­բե­րա­կե­լով տղա­մար­դու մը ու մա­տա­մի մը մա­հե­րը։ ­Դէմ­քին գծագ­րո­ւած ծի­ծա­ղը, որ այդ պա­հուն կ­՚ո­

alt(Հայաստանն է յաւերժութիւնը հայ ազգի)

Մեր միակ փրկութիւնը, Հայաստանի ուժին մէջն է: